นักเขียนรับเชิญ

หลายเสียงออกมาทักท้วงให้เราลุกขึ้นพิจารณาวัฒนธรรมรถยนต์ที่เราจมปลักอยู่ แตกต่างอย่างไรจากวัฒนธรรมเมืองและการใช้ถนนที่เป็นมิตรต่อชีวิตคน มันคือรูปธรรมของสังคมที่เหลื่อมล้ำกับสังคมที่เห็นหัวเท่าเทียมกัน
4 ก.พ. 2558
ปี 2555 ที่น้ำท่วมหนัก จำได้ว่าร้านอาหารที่มีสาขาทั่วประเทศบางร้านอย่างร้านบะหมี่ญี่ปุ่นแห่งหนึ่งที่มีสาขาในจังหวัดตรัง ก็ถึงกับต้องหยุดกิจการชั่วคราว เพราะโรงงานที่ผลิตวัตถุดิบที่ใช้ในการประกอบอาหารถูกน้ำท่วมราบเรียบ
26 ม.ค. 2558
ใกล้สิ้นปีทีไร ผู้เขียนรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งไป ไม่ใช่เพราะเทศกาลรื่นเริงต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามาในเดือนธันวาคม หากแต่เป็นการเวียนรอบใหม่ของฤดูกาลผลไม้ไทย
16 ธ.ค. 2557
เคยสงสัยไหม ว่าต้นไม้ใหญ่แถวๆ บ้าน ยืนอยู่ตรงนั้นมานานแค่ไหน และที่สำคัญจะอยู่ต่อไปอีกนานเท่าไหร่ แม้ว่าอาจจะช้าเกินไปที่จะรู้ว่าต้นไม้ที่ถนนหน้าบ้านยืนดูความเปลี่ยนแปลงของเมืองมาตั้งแต่เมื่อไหร่
13 พ.ย. 2557
เมื่อเราเริ่มเก็บกิน โลกทัศน์ของเราก็เปลี่ยนไปตามการสังเกตและรับรู้ มันสร้างแผนที่เมืองในหัวเราที่ไม่ได้มีแต่จุดหมายปลายทาง หากเต็มไปด้วยชีวิตรายทาง แปรเปลี่ยนไปตามฤดูกาล
15 ต.ค. 2557
นับจากวันที่ 20 สิงหาคมเป็นต้นมาเรากำลังอาศัยอยู่บนโลกด้วยทรัพยากรและข้าวของที่หยิบฉวยจากอนาคตมาใช้โดยไม่ได้นั่งไทม์แมชชีนไปขออนุญาตลูกหลานของใครเลย
22 ก.ย. 2557
ความกังวลเรื่องคนเมืองห่างไกลจากป่ายิ่งทวีเพิ่มขึ้น เมื่อโครงการทางด่วนเส้นใหม่ 6 สายนั้น ได้รับไฟเขียวให้มีการก่อสร้าง
18 ส.ค. 2557
หากเด็กๆ ได้มีโอกาสออกไปท่องโลกกว้างในธรรมชาติ พวกเขาจะเรียนรู้อย่างมากมายจากสิ่งที่ได้สัมผัสได้เห็น โดยพ่อแม่เป็นเพียงผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ของลูก
15 ก.ค. 2557
แค่ปรับกายภาพให้เป็นมิตรกับมนุษย์ ผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามาเอง เอกชนกลับเข้ามาลงทุน ร่วมสร้างบ้านแปรงเมือง ถนนอิสติคลัลกลายเป็นถนนสายอิสรภาพที่มีเสน่ห์ มีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่ง
2 ก.ค. 2557
กว่าแปดปีแล้วที่ผู้เขียนย้ายมาปักหลักลงฐานอยู่ที่มาเลเซีย เวลาเจอคนไทยที่มาเที่ยวที่นี่ มักจะได้รับคำถามยอดฮิตเกือบทุกครั้งว่า มาอยู่ที่นี่แล้วคิดถึงอาหารไทยไหม คำตอบที่ผู้เขียนให้ไปคือ
14 พ.ค. 2557
 

creative-commonsแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 3.0 ประเทศไทย
พัฒนาเว็บไซต์โดย โอเพ่นดรีม