จักรยาน เด็กเมืองและเรื่องเที่ยว

ก้อนทอง ลุร์ดซามี

จักรยาน เด็กเมืองและเรื่องเที่ยว

ก้อนทอง ลุร์ดซามี

ปิดเทอมกลางปีเพิ่งผ่านพ้นไป ซึ่งต้องถือว่าเป็นความโชคดีที่เด็กๆ มีกิจกรรมเสริมเพียบ ทำให้การบริหารเวลาอยู่บ้านของลูกกับเวลาไปทำงานของแม่ไม่ยากเกินไปนัก ทั้งกิจกรรมค่ายพักแรมและการฝึกซ้อมสร้างหุ่นยนต์ก่อนการแข่งขัน แถมยังโชคดีที่คุณพ่อบ้านมีคิวว่างดูแลลูก ระยะเวลาปิดเทอมสองสัปดาห์จึงผ่านไปด้วยดี โดยปกติ ช่วงเวลาปิดเทอมจะเป็นช่วงที่เครียดกับการจัดตารางเวลาหาคนดูแลเด็กๆ มากทีเดียว

ผู้เขียนเติบโตมาในย่านชานเมืองแบบครอบครัวแม่เลี้ยงเดี่ยว เวลาปิดเทอม แม่ไม่มีทางเลือกอื่นๆ นอกจากให้ลูกๆ ดูแลตัวเอง ยังดีหน่อยที่มีกันอยู่สี่คน พี่สาวคนโตรับบทเป็นแม่คนที่สองของบ้านไปอย่างไม่มีทางเลือก ส่วนผู้เขียนเป็นลูกคนเล็ก จึงมีทางเลือกให้เล่นกับพี่ชายคนรองหรือไม่ก็พี่สาวคนกลาง ซึ่งจำได้มากที่สุดก็คือการที่ได้มีโอกาสเกาะติดจักรยานของพี่ชายไปไหนต่อไหน ตั้งแต่ไปร้านหนังสือเพื่อซื้อหนังสือนิยายเล่มละ 2 บาทมาอ่านเป็นสิบรอบ หรือไปจอดข้างรั้วสังกะสีที่มีหนังกลางแปลงฉายอยู่ กลิ่นปลาหมึกย่างหอมโชยมา ช่วยให้ไขว้เขวจากเสียงในหนังที่มาจากนักพากย์คนเดียว จะว่าไป นักพากย์หนังกลางแปลงถือว่าเป็นคนที่มีความสามารถสูงมาก แกเปลี่ยนเสียงหญิงชายไปมาอย่างรวดเร็ว ไม่หลุดคิว และสามารถพูดคนเดียวได้ตลอดสองชั่วโมง

พอซัก 10 ขวบก็ได้รับหน้าที่เพิ่มอีกอย่างหนึ่งคือการขี่จักรยานไปรับแม่ที่ป้ายรถเมล์หน้าปากซอยเพราะพี่สาวสองคนยุ่งกับการเตรียมทำกับข้าวเย็นอยู่ในครัว ความกังวลของสิงห์นักปั่นนั้นมีอยู่แค่เรื่องความขัดแย้งระหว่างสัตว์เมืองและคนเมือง ด่านแรกคือ “ไอ้หมี” หมาหนุ่มที่บ้านป้า ผู้เคยเอาเขี้ยวมาฝังไว้ที่น่อง อีกด่านหนึ่งคือ “พี่ห่าน” ของชาวสวนใกล้หน้าปากซอยที่ต้องเล็งให้ดีว่าปักหลักอยู่ ณ ส่วนใดของสวน หากผ่านสองด่านนี้ไปได้โดยไม่ลีลามากนัก ก็จะไปถึงป้ายรถก่อนแม่มาถึงได้ ถ้าวันไหนที่แม่ต้องยืนคอย ก็แปลว่าด่านใดด่านหนึ่งไม่เป็นใจ

แต่ตอนนี้ ผู้เขียนกำลังเผชิญกับความท้าทายของการเป็นพ่อแม่ของเด็กเมืองและชานเมืองเพราะต้องลุกขึ้นมาสั่งห้ามลูกทำในสิ่งที่ตัวเองเคย (ชอบ) ทำ จนป่านนี้แล้ว ลูกชายทั้งสองคนยังไม่เคยได้ขี่จักรยานไปไหนมาไหนกันเองโดยไม่มีพ่อหรือแม่ติดตาม ขนาดว่ามีร้านค้าอยู่ห่างจากบ้านไปไม่ถึง 200 เมตร ส่วนเรื่องจะไปตะลอนๆ นอกบ้านตอนกลางคืนนั้นอย่าได้หวัง แค่เล่นอยู่ในซอยหน้าบ้านนี่ก็โดนต้อนเข้าบ้านก่อนตะวันตกดิน

ความปลอดภัยต่อชีวิตและทรัพย์สินของคนเมืองที่กัวลาลัมเปอร์ ดูเหมือนจะลดน้อยลงตามพื้นที่สีเขียว เด็กเมืองในยุคนี้จึงไม่มีโอกาสที่จะได้ออกไปเล่นกลางทุ่งแบบตามมีตามเกิด พ่อแม่กลุ่มเล็กๆ ขนาดหยิบมือเดียวที่ไหวตัวทันต่างก็พยายามจัดสรเวลาและหากิจกรรมพาลูกๆ ออกไปเล่นท่ามกลางแสงแดดและสายลม ในขณะที่พ่อแม่จำนวนมากยังคงติดกับดักเมืองวงกต ขับรถไปไหนก็ไม่พ้นห้างสรรพสินค้า จึงไม่น่าแปลกใจกับสถิติที่ Oxfam International เปิดเผยเมื่อต้นปีนี้ว่า มาเลเซียมีคนอ้วนเป็นสัดส่วนมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นอันดับ 6 ของประเทศในภูมิภาคเอเชีย – แปซิฟิค โดยมีผู้ใหญ่กว่า 2.6 ล้านคน และเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีอีกห้าแสนคน ที่อยู่ในกลุ่มโรคอ้วน

ภาพ : ก้อนทอง ลุร์ดซามี

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในกลุ่มพ่อแม่ของเด็กเมือง เมื่อไหร่ที่มีโอกาสก็จะพาเด็กๆ ออกไปเที่ยวชานเมือง ยิ่งตอนนี้ขี่จักรยานกันคล่องแล้วยิ่งเที่ยวได้ง่ายขึ้น ล่าสุดคุณพ่อบ้านจับจักรยานพับใส่รถไปสองคัน ห้อยท้ายอีกสองคันพากันไปเที่ยวหมู่บ้านชาวประมงที่กัวลาสลังงอร์ ซึ่งเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำสลังงอร์ก่อนที่จะไหลลงสู่ทะเลที่ช่องแคบมะละกา

ขี่จักรยานไปได้ซักครึ่งชั่วโมง ก็เจอหาดโคลนปนทรายที่มีเปลือกหอยผสมซากขยะประปราย แต่สำหรับเด็กทั้งสองคน ตรงนั้นคือ “หาดสวรรค์” เพราะพอจอดพักดื่มน้ำแล้ว ขาเกรียมแดดทั้งสองคู่ก็ชวนกันเดินลงไปสำรวจว่ามีอะไรให้ดูให้เล่นบ้าง คนพี่ชี้ให้ดูปูเสฉวนตัวจ้อย ในขณะที่คนน้องนั่งเฝ้าดูปลาตีนที่ขึ้นมาอาบแดดยามเย็นอยู่บนขอนไม้ หาดนี้ไม่มีชื่อ ไม่ใช่จุดท่องเที่ยวและไม่ได้ปรากฏอยู่บนแผนที่นักท่องเที่ยว แต่ดูเหมือนเด็กๆ จะสนุกสนานและเพลิดเพลินจนเวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงอย่างไม่รู้ตัว

ภาพ : ก้อนทอง ลุร์ดซามี

ประสบการณ์แบบนี้ ยิ่งตอกย้ำความเชื่อของผู้เขียนที่ว่า หากเด็กๆ ได้มีโอกาสออกไปท่องโลกกว้างในธรรมชาติ พวกเขาจะเรียนรู้อย่างมากมายจากสิ่งที่ได้สัมผัสได้เห็น โดยพ่อแม่เป็นเพียงผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ของลูกเท่านั้น

เพราะฉะนั้น... สุดสัปดาห์นี้ อย่าลืมตั้งใจขับรถผ่านห้างสรรพสินค้าซักครั้ง แล้วพาเด็กที่บ้านไปเที่ยวชมธรรมชาติที่ใกล้บ้านที่สุดดูบ้างคุณจะได้เห็นรอยยิ้มและได้ยินเสียงหัวเราะของเด็กคนข้างๆ มากกว่าวันที่พาเดินห้างแน่ๆ

Share this

อ่านเรื่องย้อนหลัง

18 ส.ค. 2557
 

creative-commonsแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 3.0 ประเทศไทย
พัฒนาเว็บไซต์โดย โอเพ่นดรีม