นักเขียนรับเชิญ

ทำไมวิธีคิดแบบเก่าๆ ยังครอบงำความคิดในสังคมไทย คนทั่วไปยังไม่เข้าใจว่า “ธุรกิจที่ยั่งยืน” “ความรับผิดชอบของธุรกิจต่อสังคม” หรือ “ซีเอสอาร์”หมายความว่าอะไร
29 พ.ค. 2556
องค์ประกอบหนึ่งที่ขาดไม่ได้ในการเปลี่ยนผ่านไปสู่วิถีที่ยั่งยืน คือ การเปลี่ยนแปลง “ค่านิยม” ของคนในสังคม
26 มี.ค. 2556
หมดสมัยแล้วที่จะมองโลกแบบ “ต้องเลือก” ระหว่างการพัฒนากับการอนุรักษ์ สิ่งเดียวที่เราต้องเลือกคือการพัฒนาที่ยั่งยืนสถานเดียวเท่านั้น
12 ธ.ค. 2555
บทเรียนหน้าแรกที่บริษัทขนาดใหญ่ของไทยน่าจะเก็บไปคิดจากกรณีนี้มิใช่วิธีทำบัญชี แต่เป็นวิธีคิดที่ว่า จะเป็น “ธุรกิจที่รับผิดชอบ” หรือ “ธุรกิจที่ยั่งยืน”
6 พ.ย. 2555
การเปลี่ยนผ่านไปสู่ยุคแห่งความยั่งยืนจะต้องอาศัย 1.นวัตกรรมใหม่ๆ ที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม 2.การย้ายออกจากเศรษฐกิจเน้นวัตถุไปสู่เศรษฐกิจเน้นข้อมูลและบริการมากขึ้นเพื่อลดการตักตวงธรรมชาติและปริมาณขยะ ตลอดจน 3.การเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้บริโภค
27 ก.ย. 2555
“จุดตัด” ระหว่างเศรษฐศาสตร์ ธุรกิจ การอนุรักษ์ และวิทยาศาสตร์ แนวคิด “ใส่ปุ๋ย” ให้กับทะเลเพื่อแก้ปัญหาโลกร้อน และปัญหา “ประมงเกินขนาด” ในหลายน่านน้ำทั่วโลก
23 ส.ค. 2555
น่าเศร้าที่เศรษฐศาสตร์การรื้อเขื่อนยังไม่เคยได้ใช้ในเมืองไทย และเศรษฐศาสตร์การสร้างเขื่อนที่ผ่านมาก็ดูจะไม่เคยคำนึง “มูลค่านอกตลาด” ของโทษและประโยชน์ – โดยเฉพาะโทษ – ของการสร้างเขื่อน ซ้ำร้ายผลกระทบทางลบต่อสิ่งแวดล้อมก็มักจะถูกอธิบายเพียงคร่าวๆ
21 มิ.ย. 2555
ขณะที่วิกฤติสิ่งแวดล้อมในจีนกำลังเป็นชนวนเร่งการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจสีเขียว ชนวนเร่งสู่เป้าหมายเดียวกันของอินเดียก็คือ การเติบโตอย่างพลุ่งพล่านไร้ระเบียบของเมืองและประชากร
25 เม.ย. 2555
“เศรษฐกิจสีเขียว” ไม่ใช่อุดมคติสำหรับจีน หากเป็น “ความจำเป็นเร่งด่วน” ที่จะต้องทำให้ได้ก่อนที่วิกฤตสิ่งแวดล้อมจะนำไปสู่หายนะทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง
26 มี.ค. 2555
ถ้าเราเห็นพ้องต้องกันว่า “การพัฒนา” เท่ากับ “การปรับปรุงคุณภาพชีวิต” และ “การดูแลสิ่งแวดล้อม” – การพัฒนานั้นจำเป็นจะต้องมี “การเติบโตทางเศรษฐกิจ” ด้วยหรือไม่ ?
6 มี.ค. 2555
 

creative-commonsแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 3.0 ประเทศไทย
พัฒนาเว็บไซต์โดย โอเพ่นดรีม